Umieranie
Ref. Ciekawi mnie, czy umieranie jest
Trudniejsze niż ten stan,
W którym przebywam…
Mam wszystko gdzieś,
Nie mogę nic już znieść,
Nie chcę oddawać znowu siebie
Za kawałek chleba…
Do nieba blisko tak,
Jak nigdy dotąd lecz
Porozumienia brak,
Wplątałem się jak ptak
W krajobraz, który taki piękny jest…
1. Słowa mi stanęły w gardle,
Więc musiałem je wykrztusić.
Lepiej tak, niż miałbym dusić się
I kłamać znów jak z nut!
Nie mogłem uwierzyć temu, że
Nie potrafię sobą być,
Teraz krzyż na drogę muszę wziąć
I od nowa zacząć uczyć się…
To oczekiwanie martwi mnie,
Wciąż nie wierze, że coś zmieni się,
Ale czekam, płynie rzeka,
Kamieni sto ma na dnie…
Ref. Ciekawi mnie, czy umieranie jest
Trudniejsze niż ten stan,
W którym przebywam…
Mam wszystko gdzieś,
Nie mogę nic już znieść,
Nie chcę oddawać znowu siebie
Za kawałek chleba…
Do nieba blisko tak,
Jak nigdy dotąd lecz
Porozumienia brak,
Wplątałem się jak ptak
W krajobraz, który taki piękny jest…
2. Chciałbym teraz to zrozumieć,
Co mną wtedy kierowało.
Może coś się stało wtedy –
Przecież inny byłem kiedyś!
Może ktoś mi wnet odpowie,
Co się dzieje w mojej głowie,
Nie rozumiem siebie wiecznie
I nie czuję się bezpiecznie, nie…
To oczekiwanie martwi mnie,
Wciąż nie wierze, że coś zmieni się,
Ale czekam, płynie rzeka,
Kamieni sto ma na dnie…
3. Jakoś nakręcam się,
Udając że ten dzień
Jest tego wart, obracam w żart
To, co nie wyszło, wiem...
Próbuję złapać dech,
Choć nie raz ciężko jest,
Zakładam wnet, że nie ma szans,
By zapaść znowu w trans.
To co nie wyszło,
To przecież nie jest przyszłość.
To tylko cień, odwracam wzrok
I zrobię wreszcie krok.
Swobodnie stanę więc,
Nie będę lękał się!
|
|
